Opublikowane: 2023-06-25

Kilka uwag o wyliczeniach, rzeczownikach i reportażach

Jadwiga Biernacka
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo
Dział: Temat Numeru
DOI https://doi.org/10.32798/pflit.981

Abstrakt

W tradycji retorycznej i badawczej wyliczenie zyskało opinię figury możliwie neutralnej, oddającej chaotyczność świata, skupionej na szczególe. Z tego prawdopodobnie powodu wykorzystuje się je w tych utworach (zarówno fikcjonalnych, jak i niefikcjonalnych), których celem jest wywołanie wrażenia, że historia została ujęta obiektywnie, oraz wyrobienie w czytelniku zaufania do bezstronności narratora i wnikliwości opisu. Celem niniejszego artykułu jest weryfikacja tych założeń na przykładzie jednej odmiany enumeracji – zbiorów rzeczownikowych – na materiale polskiego reportażu XX i XXI w., a więc zbadanie, w jaki sposób forma wyliczenia (ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów zbudowanych z nazw własnych, synonimów oraz pojęć abstrakcyjnych) jest związana z żywiołami porządku i chaosu, szczegółu czy ogółu, subiektywizmu czy obiektywizmu, a także które z nich stanowią w tych utworach (lub ich fragmentach) zasadę organizacyjną.

Słowa kluczowe:

enumeracja, wyliczenie, reportaż, rzeczowniki, nazwy własne, synonimy, pojęcia abstrakcyjne

Podobne artykuły

1 2 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Biernacka, J. (2023). Kilka uwag o wyliczeniach, rzeczownikach i reportażach. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, (13 (16), 97–112. https://doi.org/10.32798/pflit.981

Cited by / Share


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.