Opublikowane: 2022-06-12

„Puszcza jodłowa” Stefana Żeromskiego w świetle tradycji przyrodopisarskiej

Dariusz Piechota
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo
Dział: Pożytki filologiczne
DOI https://doi.org/10.32798/pflit.756

Abstrakt

Artykuł jest poświęcony analizie Puszczy jodłowej Stefana Żeromskiego w świetle tradycji przyrodopisarstwa. Natura miała ogromny wpływ na życie i twórczość Żeromskiego. Puszcza jodłowa to utwór, w którym pisarz odwołuje się do miejsc z młodości (zwłaszcza Gór Świętokrzyskich). Żeromski jest świadomy skomplikowanego systemu powiązań między światem biologicznym, mineralnym oraz ludzkim. Co warto podkreślić, w Puszczy jodłowej świat natury i ludzi splata się z historią. Mimo obecnego w niej antropocentryzmu wrażliwość ekologiczna pisarza ujawnia się w postulacie ochrony puszczy oraz w jego bliskiej relacji z naturą.

Słowa kluczowe:

ntura, ekologia, przyrodopisarstwo, ekokrytyka, Stefan Żeromski

Podobne artykuły

1 2 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Piechota, D. (2022). „Puszcza jodłowa” Stefana Żeromskiego w świetle tradycji przyrodopisarskiej. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, (12 (15), 373–386. https://doi.org/10.32798/pflit.756

Cited by / Share


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.