Abstrakt

Artykuł zawiera analizę 1800 nazw ciast, ciastek i ciasteczek używanych w końcu 2. dziesięciolecia XXI w., które zarówno pod względem formalnym, jak i semantycznym wykazują wiele podobieństw. Przede wszystkim da się wśród nich wyróżnić nazwy stanowiące pojedyncze leksemy oraz konstrukcje dwu- lub więcej wyrazowe. Pierwsza grupa jest mniej liczna i zawiera oprócz nazw niepodzielnych słowotwórczo derywaty utworzone według kilku powtarzających się wzorów słowotwórczych. W drugiej grupie analizowanych onimów wyodrębniono 12 połączeń składniowych, które są podstawą dla bardzo licznej grupy nowo tworzonych nazw w polskim cukiernictwie. Ciekawa jest zwłaszcza ich struktura semantyczna, w której powtarzającymi się komponentami są nie tylko rodzaj dodatków występujących w ciastach, ciastkach i ciasteczkach jako składnik wzbogacający ich smak lub jako nadzienie, ewentualnie spód lub warstwa wierzchnia, ale także kształt wypieku, jego konsystencja, pochodzenie, przeznaczenie oraz autor receptury, według której wypiek został przygotowany.