Opublikowane: 2025-06-17

O problemach z edycją epigramatycznej spuścizny Stanisława Niewieskiego

Magdalena Piskała
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo
Dział: Pożytki filologiczne
DOI https://doi.org/10.32798/pflit.1425

Abstrakt

Artykuł poświęcony jest epigramatom Stanisława Jana Niewieskiego, który zasłynął przede wszystkim jako twórca kalendarzy publikowanych w latach 1671–1699. W kalendariach swych almanachów w specjalnej rubryce Rytmy na lunacyje zamieszczał krótkie epigramaty satyryczne spod znaku Marcjalisa. Utwory te pełniły w kalendarzach funkcję rozrywkową, lecz Niewieski, najwyraźniej przekonany o samoistności i komercyjnym potencjale swych prób poetyckich, pod koniec życia opublikował wybór pięciuset z nich w zbiorze Rytmy albo wiersze. Po śmierci autora fraszki wznowiono jeszcze dwukrotnie w wieku XVIII, jednak w innej już redakcji, jako dzieło anonimowe i pod zmienionym tytułem. Niniejsze opracowanie porządkuje wiadomości o XVII- i XVIII-wiecznych edycjach i zachowanych z nich egzemplarzach oraz omawia problemy związane z przygotowaniem krytycznego wydania tych utworów.

Słowa kluczowe:

literatura staropolska, kalendarz, almanach, epigramat, wydanie krytyczne

Podobne artykuły

1 2 3 4 5 6 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Piskała, M. (2025). O problemach z edycją epigramatycznej spuścizny Stanisława Niewieskiego. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, (15 (18), 453–451. https://doi.org/10.32798/pflit.1425

Cited by / Share


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.