Opublikowane: 2025-06-17

Przeoczony XVI-wieczny przekład emblematu Andrei Alciata. Fraszka „Na łakomego” Melchiora Pudłowskiego na tle renesansowej recepcji zbioru

Radosław Grześkowiak
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo
Dział: Pożytki filologiczne
DOI https://doi.org/10.32798/pflit.1327

Abstrakt

Łaciński zbiór Emblemata Andrei Alciata, który po raz pierwszy ukazał się drukiem w 1531 r. i zapoczątkował dzieje niezwykle popularnego w XVI i XVII w. gatunku, natychmiast stał się bestsellerem. W XVI w. tom przełożono na francuski (1536, 1549, 1584, ok. 1590), niemiecki (1542, 1567), hiszpański (1549) i włoski (1549), być może jeszcze w tym stuleciu powstały też opracowane na prywatny użytek tłumaczenia portugalskie i drugie hiszpańskie. Na tym tle liczba polskich przekładów z XVI w. wypada bardzo skromnie. Do tej pory znane były jedynie spolszczenia Mikołaja Reja (trzydzieści jeden utworów) i Jana Kochanowskiego (jeden utwór). Autor artykułu uzupełnia je nienotowanym dotąd przekładem Melchiora Pudłowskiego wydanym w 1586 r. (jeden utwór). Jego charakter przeanalizowany został porównawczo na tle spolszczenia tego samego epigramatu autorstwa Reja (1562) oraz Jana Gawińskiego (1664): Rej w swej adaptacji uwzględnił rycinę towarzyszącą epigramatowi, Gawiński zaś komentarz Claude’a Mignaulta, Pudłowski natomiast skupił się na ekwiwalentnej translacji utworu poetyckiego.

Słowa kluczowe:

emblematy, Andrea Alciati, Melchior Pudłowski, Mikołaj Rej, Jan Gawiński

Podobne artykuły

1 2 3 4 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Grześkowiak, R. (2025). Przeoczony XVI-wieczny przekład emblematu Andrei Alciata. Fraszka „Na łakomego” Melchiora Pudłowskiego na tle renesansowej recepcji zbioru. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, (15 (18), 435–432. https://doi.org/10.32798/pflit.1327

Cited by / Share


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.