Opublikowane: 2020-12-15

Derived lexical reciprocal verbs in Czech

Václava Kettnerová
Prace Filologiczne
Dział: ARTYKUŁY
DOI https://doi.org/10.32798/pf.658

Abstrakt

W języku czeskim (podobnie jak w innych językach słowiańskich) klityki refleksywne służą – między innymi – jako środek derywacji czasowników recyprokalnych, czyli takich, które zawierają wzajemność bezpośrednio w znaczeniu leksykalnym. W artykule odróżniam te czasowniki, u których wzajemność wyrażona jest przez klitykę zwrotną (nenávidět se ‘nienawidzić siebie wzajemnie’ ← nenávidět ‘nienawidzić kogoś’ i slíbit si ‘obiecać sobie coś wzajemnie’ ← slíbit ‘obiecać coś komuś’), od tych czasowników wzajemnych, przy których pełnią te klityki inną funkcję (oddělit se ‘oddzielić się od siebie’ ← oddělit ‘oddzielić kogoś/coś od kogoś/czegoś’). Czasownik recyprokalne pierwszego typu tworzą konstrukcje, w których uczestników w stosunku wzajemności wyrażano typowo w pozycji subjektu i objektu dalszego w narzędniku (Petr si slíbil s Marií věrnost.
‘Piotr i Maria obiecali sobie nawzajem wierność’). Czasowniki te dzielą się na kilka klas semantycznych, które jednak semantycznie w dużym stopniu są takie same jak klasy czasowników recyprokalnych innych typów.

Słowa kluczowe:

wzajemność, walencja, derywacja, klityki refleksywne

Podobne artykuły

1 2 3 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Kettnerová, V. (2020). Derived lexical reciprocal verbs in Czech. Prace Filologiczne, (75/1), 215–240. https://doi.org/10.32798/pf.658

Cited by / Share


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.