Abstrakt

W artykule tym zajmiemy się problemem rozróżnienia aktantów i circonstantów, nawiązując do niektórych propozycji, w których to rozróżnienie jest odrzucane jako zbyt subiektywne, aby mogło być przedmiotem opisu językowego; uważane jest za raczej zbędne i nie poparte rzetelnymi kryteriami. Pokazujemy, jak rozróżnienie to jest traktowane przez Moskiewską szkołę semantyczną: ma ono znaczenie dla opisu językowego z wielu względów, zwłaszcza dlatego, że wypełnienie walencyjne jest głównym mechanizmem łączenia znaczeń słów w znaczenie całego zdania.

Абстракт
В этой статье мы еще раз обратимся к вопросу о противопоставлении актантов – сирконстантов (arguments – adjuncts), особенно в связи с недавними предложениями вообще отказаться от этого противопоставления как слишком субъективного, не опирающегося на надежные критерии и избыточного для лингвистического описания. Мы продемонстрируем, как это противопоставление трактуется в Московской семантической школе. Оно используется в разных участках лингвистического описания и, в особенности, при объединении значений слов в значение всего предложения.