Abstrakt

Celem niniejszej pracy jest podjęcie dyskusji nad morfologicznym statusem sinojapońskich morfemów japońszczyzny. Analizie zostaje poddany przede wszystkim typ ich łączliwości z innymi jednostkami. Podjęta zostaje także polemika z tradycyjnym opisem japońskim ze wskazaniem różnic między afiksami a zwykłymi morfemami słowotwórczym. Problem ten okazuje się szczególnie niebanalny, jeśli na omawiane tu jednostki spojrzeć z punktu widzenia wielosystemowości: kategorie lingwistyczne, które zostały przeszczepione z pozycyjnego języka chińskiego do systemu japońskiego posiadającego fleksję aglutynacyjną, pozwalają na postawienie pewnych ciekawych problemów na styku morfologii i składni języków naturalnych.