Abstrakt

Artykuł poświęcony jest językowi, jakim napisana została powieść Sylwii Chutnik Kieszonkowy atlas kobiet. Każda z czterech części książki Chutnik przestawia inną „bohaterkę” (Czarna Mańka, pani Maria, paniopan Marian i Marysia), każda z nich ilustruje jakąś formę wykluczenia społecznego, do każdej przypisany jest też inny język. Wspólnemu miejscu zamieszkania (kamienica na starej Ochocie) odpowiada też wspólna dla nich wszystkich współczesna gwara warszawska, na którą nakładają się inne teksty kultury (warszawskie ballady podwórzowe, przedwojenne szlagiery, maksymy i epigramy, wreszcie echo feministycznego dyskursu naukowego).