Abstrakt

Artykuł jest poświęcony etymologii słowackiego czasownika kántriť ‘zabijać; niszczyć; spowodować cierpienie psychiczne’, zestawianego (V. Machek, F. Sławski) z polskim dial. kętrzyć ‘cudzołożyć’, kętrać ‘sprośnie, wszetecznie czynić’. Zdaniem autora wyraz słowacki jest derywatem od słowackiego kántry plt ‘(w tradycji Kościoła rzymskokatolickiego) suche dni, dni kwartalne’ < łac. quattuor (tempora); kántriť mogło być pierwotnie verbum intransitivum ze znaczeniem *‘zachowywać post suchedniowy’ – stąd chyba refl exivum kántriť sa ‘umartwiać się (postem suchedniowym)’ (> ‘tracić siły itd.; niszczyć się’) i, w końcu, transitivum kántriť ‘niszczyć, zabijać itd.’.