Opublikowane: 2025-12-29

O pewnym typie realizacji propozycji zależnych: implicytacja + translokacja + kumulacja

Aleksander Kiklewicz , Katarzyna Góra
Prace Filologiczne
Dział: ARTYKUŁY
DOI https://doi.org/10.32798/pf.1775

Abstrakt

W artykule omówiono szczególny typ realizacji propozycji zależnej, gdy w wyniku trzech procesów: implikacji, translokacji i kumulacji, jej wykładnik występuje w pozycji jednego z argumentów substancjalnych przy predykacie matrycowym zdania głównego. Wymieniono i opisano różne formy gramatyczne takich konstrukcji: zawierające lub niezawierające określnik rzeczownika w formie przymiotnika lub w formie zdania względnego. Konstrukcje z kumulacją powstają przy uwzględnieniu kilku warunków: 1) walencja predykatu powinna przewidywać argument substancjalny w drugiej pozycji i argument propozycjonalny w trzeciej lub czwartej pozycji; 2) powinna zachodzić koreferencja między drugim argumentem substancjalnym a jednym z argumentów propozycji zależnej; 3) powinien istnieć element wartościowania w znaczeniu czasownika matrycowego, jak również w treści propozycji zależnej.

Instytucje finansujące

brak

Słowa kluczowe:

składnia semantyczno-eksplikacyjna, propozycja główna vs. zależna, argument propozycjonalny, przymiotnik, implicytacja, translokacja, kumulacja

Podobne artykuły

1 2 3 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Kiklewicz, A., & Góra, K. (2025). O pewnym typie realizacji propozycji zależnych: implicytacja + translokacja + kumulacja. Prace Filologiczne, 80, 117–136. https://doi.org/10.32798/pf.1775

Cited by / Share

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.