Opublikowane: 2025-12-29

Walencyjne zachowanie interjekcji w języku czeskim

Jakub Sláma , Barbora Štěpánková
Prace Filologiczne
Dział: ARTYKUŁY
DOI https://doi.org/10.32798/pf.1770

Abstrakt

W artykule zastanawiamy się, czy warto myśleć o wykrzyknikach jak o części mowy, która może wykazywać zachowanie walencyjne. W niektórych istniejących pracach gramatycznych oraz słownikach istnieją wskazania walencji wykrzykników, jednak brak badań systematycznych. W badaniu rozpatrujemy wykrzykniki, których inherentną cechą jest wymaganie uzupełnienia walencyjnego (np. vida ho! ‘spójrz na niego!’) i wykrzykniki nabywające uzupełnienie walencyjne wraz z funkcją orzeczenia (np. žbluňk ‘plusk’ w zdaniu Žába žbluňk do vody ‘Żaba plusk do wody’). Z perspektywy leksykograficznej pierwszy z tych typów wydaje się być leksykalnie specyficzny, drugi zaś może zostać uogólniony i pojmowany przez podejście gramatyki konstrukcji. Na marginesie wspominamy też o możliwości oceny niektórych wyrazów tradycyjnie określanych jako wykrzykniki dźwiękonaśladowcze (np.hop ‘hop’) jako tzw. ideofony.

Słowa kluczowe:

gramatyka konstrukcji, ideofony, konstrukcja argumentowo-predykatowa, struktura predykatowo-argumentowa

Podobne artykuły

1 2 3 > >> 

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Sláma, J., & Štěpánková, B. (2025). Walencyjne zachowanie interjekcji w języku czeskim. Prace Filologiczne, 80, 283–300. https://doi.org/10.32798/pf.1770

Cited by / Share

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.


Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.