https://doi.org/10.32798/pf.1768
Celem artykułu jest opisanie właściwości konotacyjnych i walencyjnych konstrukcji, w których występuje chorwacki czasownik trebati, a także określenie jego polskich odpowiedników oraz wskazanie przypadków, w których systemowe różnice między tymi dwoma językami mogą powodować trudności w procesie nauki języka chorwackiego przez Polaków oraz języka polskiego przez Chorwatów. W analizowanym materiale wyróżniono dwie grupy konstrukcji z czasownikiem trebati. Pierwsza z nich, oznaczająca ‘potrzebować’, obejmuje zdania z grupami nominalnymi. Druga grupa składa się z konstrukcji z formami bezokolicznika lub z równoważną konstrukcją da+prezent. Służą one przede wszystkim do wyrażenia modalności deontycznej. Wynikiem tej analizy jest zmodyfikowana klasyfikacja właściwości semantycznych i syntaktycznych czasownika trebati. Jako odpowiedniki tłumaczeniowe trebati w języku polskim, oprócz podstawowych konstrukcji, takich jak potrzebować, być potrzebnym, występują również zdania z najczęściej spotykanymi polskimi predykatami modalnymi. Należą do nich: ‘trzeba’, ‘należy’, ‘powinien’, ‘musieć’, ‘mieć’ w znaczeniu modalnym, a nawet ‘chcieć’. W zależności od kontekstu pojawiła się szeroka gama konstrukcji, takich jak: Czy mogę coś przynieść?, Czym mogę służyć?, Muszę odetchnąć, chcieć kogoś widzieć, wołać kogoś, coś zajęło komuś ileś czasu, coś musi gdzieś być itp.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.