https://doi.org/10.32798/pf.1561
Celem artykułu jest zrekonstruowanie paradygmatu Polaka i polskości, jaki wyłania się podczas analizy broszury historyczno-politycznej Ľudovíta Štúra Die Slawenthum und die Welt der Zukunft (Słowiańszczyzna i świat przyszłości). Analizę poprzedza zaprezentowana w zarysie panslawistyczna utopia słowackiego myśliciela, polityka i działacza narodowego, której newralgicznym punktem jest kwestia polsko-rosyjska. Przeprowadzony ogląd tekstu ujawnia aporetyczny charakter myślenia Štúra o Polakach, co przejawia się z jednej strony w wykorzystaniu ich do egzemplifikacji pozytywnych cech Słowian, z drugiej strony w traktowaniu ich – z powodu ich aspiracji niepodległościowych – jako zdrajców wspólnotowych ideałów. W artykule podjęta też została próba skomentowania idiolektu pisarza, przede wszystkim w kontekście entuzjastycznego stosunku do Rosji i negatywnego wizerunku Polaków.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share